Nadat Saskia is vertrokken uit Napels, viel ik een beetje in een gat. Dankzij de msn kan ik af en toe even bijkletsen met Nederland, maar over het algemeen mis ik iedereen wel hier. Gewoon even slap ouwehoeren over niks of echt wijvenpraat zit er gewoon niet in… Niet dat ik hier geen aanspraak heb. In de omgeving van m’n huis heb ik al redelijk wat kennissen opgedaan… maar niet het soort waar je ’s avonds mee op stap gaat of een hapje gaat eten. En met even bijkletsen stuit ik toch al snel op de taalbarriere. Gelukkig was er op de school nog een Nederlandse student, Sander. Hij is van mijn leeftijd en woont/werkt in Milaan en is hier eveneens om zijn Italiaans bij te spijkeren. We zijn samen naar Pompei geweest (ik kan Pompei niet meer zien!!!) en daarna doorgereden naar Paestum. Eveneens een erg mooie plek met prachtige imposante Griekse en Romijnse tempels, zeker een aanrader. Woensdagavond is Sander voetbal komen kijken (AC Milan- Manchester United) en natuurlijk waren we beiden voor AC Milan (Sorry Niek). Gisteren was het weer dramaweer, echt Nederlands weer, dus met uitzondering van de verplichte rondjes door het park met Quito en wat boodschappen, ben ik m’n huis niet uitgeweest. Vandaag was het gelukkig wel redelijk dus heb ik heerlijk in het park en op het strand doorgebracht. Zelfs voor de Napolitanen ben ik erg bruin, maar ik wordt dus blijkbaar sneller bruin dan de gemiddelde Napolitaan(se). Vanavond had ik mijn laatste kookles en tot dusver mijn saaie leventje in Napels. Ik heb momenteel onwijze zin om te stappen, maar in mijn eentje de stad in, is vragen om problemen. Dat heb ik inmiddels wel geleerd hier. Ook de korte rokjes en blote hemdjes blijven voorlopig in de kast hangen tot het oftewel 30 graden is of als ik op Ischia zit, want er komt toch verkeerd en opdringerig manvolk op af. Mijn buurtje is trouwens heel relaxt. Hier durf ik zonder problemen ’s avonds over straat of door het park te lopen (maar niet in een kort rokje dus). Het Centro Storico daarentegen is een heel ander verhaal. Ik las toevallig gisteren de krant, waarin ze een speciale criminaliteitspagina hebben. De ene beroving, na de ander. Niet alleen zakkenrollers maar ook een kerel die een museum met middeleeuwse kleding probeerde te beroven (???) en een poging tot bankroof… Twee Canadese meiden, die in Milaan studeerden, vertelde me laatst erg lastig gevallen te zijn in het oude centrum.. Waar toeristen zijn, komt fout volk op af, denk ik dan maar. Zag gisteren wel 2 Nederlandse dames met een kind in het park. Erg herkenbaar want het kind droeg een K3 T-shirt. Volgens mij woonden ze wel in Napels, want ze leken me geen toeristen. Enfin, ik woon dus in een buurt waar niks spannends gebeurt. Geen dief die ik ff lekker in z’n kloten kan trappen. Oftewel… another friday night at Napoli.

Alhoewel ik het gevoel heb dat mijn Italiaans niet verbeterd is, beweert men hier het tegendeel.  Ze zeggen dat ik geduld moet hebben en dat het vlot spreken vanzelf komt. Begrijpen doe ik voor vrijwel 95%… behalve als ze Napolitaans gaan praten, dan ben ik nergens meer. Napolitaans schijnt ook een officiele taal te zijn, net als het Fries bij ons. Het heeft ook een eigen grammatica en woordenschat, waar weinig Italiaans in terug te vinden is… ach… ik heb nog 4 maanden

Quito heeft het hier heerlijk. Momenteel is ie weliswaar een beetje ziekjes.. hij heeft waarschijnlijk iets in het park of op het strand opgegeten, want hij is al 2 dagen aan de diarree… Maar voor hem is dit een paradijs. Iedere ochtend tussen 8 en 9 komen alle hondeneigenaren met hun hond naar een vast plek in het park. Daar gaan alle honden met elkaar spelen en de eigenaren een uur lang met elkaar praten. Meestal haak ik af na een half uur, enerzijds omdat Quito dan helemaal vies en moe is en anderzijds omdat ik het na een half uur in het Italiaans over het weer te hebben gehad, het wel voor gezien hou. Ik denk erover om volgende toch nog een weekje de standaard cursus te volgen. Qua grammatica heb ik het niet nodig, maar de conversatie is voor mij zo belangrijk! Nu wordt het volgende week net mooi weer, dus zou ik eindelijk mijn strandplannen kunnen uitvoeren (een week lang op het strand liggen dus!!). Ja, inderdaad als het in Nederland slecht weer wordt, wordt het hier weer mooi… Graag gedaan!

Nog even terugkomend op Saskia’s bezoek… Alhoewel ik in het begin het gevoel had dat Italie en met name Napels een beetje achterliep op Nederland, kan ik dat inmiddels compleet weerleggen. Niet alleen hebben ze ook hier de wielklem ontdekt.. (attacca-ruoto genaamd = letterlijk ‘wiel-vastmaker’) ze zijn hier bovendien een stuk beter bekend met voedselallergiëen zoals gluten- en lactose allergie). In ieder restaurant (Saskia mag dus geen gluten, noch lactose) wisten ze exact wat ze wel en niet mocht en ook dat haar eten niet in aanraking mocht komen brood, pasta en melkproducten… En het is allemaal goed gegaan, alhoewel ik af en toe mijn twijfels had of ze het allemaal wel begrepen. Maar petje af.. daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren. Saskia heeft heerlijke pasta’s gegeten, pizza en zelfs citroenijs.. En uiteraard de proscuitto con melone en gegrilde/ gemarineerde groenten en veel vis uiteraard. D’r vriendje zei tegen Saskia, toen hij haar kwam ophalen vanaf Schiphol, dat ze er erg gezond en goed uitzag… en dat doet mij dan weer goed. Ook Saskia is een beetje verliefd geworden op Napels… behalve op het verkeer dan… dat blijft hier een drama..

Morgen wordt het ofwel Capri (wederom, maar Sander is er nog niet geweest en wil niet alleen gaan dus betaald mijn kaartje) of naar Ischia of als het rotweer is, ga ik maar eens lekker shoppen… oh ja, dat had ik inmiddels ook al gedaan… Nou ja ik zie het wel.

Buona finesettimana.

Baci